бедуин чаршаф на глава
се упатив на југ
сам низ пустињата
бескрајни дини у видокруг

ѕвечкање на багажот
на копитата тропот
меѓу нив крик за помош
и душа з`гушена во пот

место в небо сега в песок
си го забила слаткиот нос
распослана во несвест
а куров не е термос

каква перверзија па баш
од секогаш ти беше вода
за мене јас кактус пружаш рака
во страв да не те збодам

или може само бладам
внатрешно крварење љута рана
со вино компензирам оаза
ова е пак фатаморгана