Колку е добро да се биде алтернатива (од задњиот број на Глобус)
Прашањето на новинарката и мојот одговор:
Krajot na `80 i pocetokot na`90 godini Skopje imase silna andergraund scena. Grupata Zero bese glavniot generator na intelektualnata misla, najcesto artikulirana preku multimedijalni proekti koi se odvivaa vo MKC, togasen 25 Maj, a se sobiraa i komuniciraa vo cajggilnicite vo carsija. Aco – Rembrant snimi i film, Maklabas,i ja dokumentira celata scena.I po toa vakum.
Temata na tekstot e dali postoi mlada intelegencija? Kako deluva? Koi idei ja povrzuvaat ili disperziraat ili fragmentiraat? Preku koj medium najdobro se izrazuva?Koja e specifikata na ovaa generacija intelektualci?Zosto nema akcija, koi se pricinite?Koi se formite na finansirawe koi mozat da se primenat, a da ne se institucionalizira do daska i banalizira i vleze vo mrtviloto na adminiztracijata i birokratijata i slicno….
Лично, сметам дека зборовите “млада интелигенција” и “интелектуалци” се малку несреќно избрани термин – затоа што на младиот човек главна одлика му е храброста, луцидноста, оригиналноста, кршењето на стереотипите – на крајот на краиштата, младоста е состојба на духот. Да се зборува за млада интелигенција, е како да се зборува за млади чичковци и тетки – во таа смисла, млада интелигенција постои, и тоа многу повеќе од што може да се замисли. Меѓутоа, она што сметам дека е и вашата тема, е енергијата и потенцијалот за дејствување кои помладите генерации ги носат во себе. А тоа не би го поврзал ниту со интелигенција, ниту со некои определни личности, ниту пак би се дрзнал да повлекувам аналогии со “сцената” од доцните осумдесетти. Едноставно, постои еден набој кој само се чувствува. Тоа е набој кој зрачи од многумина, кој се манифестира на најразличен начин, чии ефекти допрва треба да се доживеат.
Вакуумот кој што се почувствува, кој кај многумина го разбуди сеништето на дефетизмот и песимизмот во однос на алтернативната мисла и дејствување, беше резултат на историските околности – промена на поредокот, војни, кризи. Не можете да барате алтернатива во период кога ниту мејнстримот не е консолидиран. Во такви услови, единствено може да цути “етаблираниот андерграунд”, “метузалемите на алтернативата” чиј последен допринос за алтернативната култура бил, појавувањето во “Маклабас” на пример, луѓе кои по инерција се однесуваат како да ги имаат патентирано субверзивноста и социјалната освестеност, тонејќи во елитизам кој загушува и не допушта влез за нови лица и нови идеи, дополнително опустошувајќи ја и онака веќе истрошената сцена.
Критиката на оваа група на луѓе, не ја изразувам не само поради нив самите – во исто време сметам дека многумина млади ангажирани уметници и активисти го копираат тој начин на однесување – скопскиот синдром на недопирливост, оттуѓеност, ексклузивност и елитизам се провлекува и кај некои нови ликови, а тоа во многу влијае на она што е општа перцепција – еуфемистички кажано, отсуство на свежина во јавниот простор. Не велам дека нема желба, идеи и реализација – единственото нешто кое навистина недостига е посветеноста, и пожртвуваноста.
Сепак, неспорно е дека работите почнуваат се движат – се случуваат настани, се создаваат дела, се активираат се’ повеќе млади прогресивни луѓе. Воопшто, граѓаните полека започнуваат да ја користат шансата за партиципација во создавањето на она што е јавно во општеството. Она што мислам дека исто така е голема предност, е децентрализираноста – низ Скопје ќе сретнете секакви субкултури и ориентации. Таа разновидност овозможува избор, овозможува простор и толеранција за најразлични проекти и соработки. Но, повторно ќе нагласам, комплексот на повисока вредност и немањето доволно жар и полет се двата камена на сопнување на денешната скопска млада алтернатива.
Што се однесува до идеи кои поврзуваат – би можел многу од нив да формулирам како борба за права и порамноправна застапеност. Тоа се идеи кои се својствени на секој тазе поредок, потрагата по идентитети ги тера младите да се вклучуваат во борбата за препознавање и признавање, па многу пати мотивите за вклучување во такви проекти се и лично препознавање во таа борба.
Финансирањето пак, е прашање кое што мислам дека нема многу врска со оваа тема, бар не е клучен фактор за подемот, затоа што она што одредува дали некоја идеја ќе се реализира е волјата и инаетот, а не парите. За жал, нешто што исто така е оставено во наследство од “етаблираниот андерграунд” е лукративноста, и водењето сметка за тоа дека се’ што се прави мора да се наплати. Па така, ангажираноста се вулгаризира, и се трансформира во начин како да се дојде до материјална придобивка, што пак повлекува спремност на компромиси и затапување на острицата со која треба да сече. Дури, за успехот на една генерација на ангажирани и прогресивни млади дејци, неопходно е редуцирање на врските со курпниот капитал и естаблишментот за да се зачува автентичноста и суровоста на изразот. Така што, финансирањето, барем јас како што гледам на работите, почесто води кон корумпирање отколку кон оплеменување на индивидуалецот.
No related posts.
Новица | Feb 10, 2008 | Reply
Факинг… пред години пишував еден текст „за потребата од здрав мејнстрим“ во кој се обидував да објаснам дека не може да има „алтернатива“ се додека нема асален „мејнстрим“. може треба да го побарам по тефтери.
[Translate]
Алекс Букарски | Feb 11, 2008 | Reply
Јас да го изјавам ова ќе речат: Ете, оној битолачецот Букарски го плука Скопје!
Вака фино е што ти си доблесен и храбар, “одвнатре“ од Скопје и од Алтернативата, да дадеш силна и паметна (само)критика.
[Translate]
нена | Feb 11, 2008 | Reply
да, баш го читав вчера, кастро ниеден!
- и онака одамна сум на ставот дека идејата водиља на значаен дел од тој и таков андерграунд е/беше да отиде оуверграунд. еве, не читав википедија за значењето на двата израза, но ми се чини дека тоа така не иде.
лично силно го поддржувам ова шамарање на македонската андерграуnд сцена од осумдесеттите,за која имам почит, нема збор, но која треба стварно да си остане во осумдесеттите, а не да ми станува мејнстрим, иако андеркавр.да не спомнувам имиња, да не ми скокнат
тоа едно. друго.и другпат сум кажала дека прав андерграунд попрво е студентот од стив, кој чува ајвар на кеса од прозор, пцуе како кочијаш (никад не ја сфатив поентата на оваа метафора) , но е спремен да ме дочека со полно срце и да издвои од својот беден буџет за да направи журка и да купи пиење за скопските мази кои му дошле на гости. попрво тој отколку свилените долгокоси уметници со полни усти бедна критика на естаблишментот во чии скутови чучат со години. некако ме грее мислата дека нов џон фанте повеќе ќе излезе од овој од стив.
она што можда би и замерила лично на алтернативата е малку повеќе едукација. не онаква-дипломата у златна тутурутка, туку малку стрит скул, отвореност кон контакти, малку замена на интернетот со добра стара ствар у тврд повез (и ова е метафора-значи книги читање, а не енциклопедии). И –мешање со луѓе, секаде и секакви. Во таа насока, се сложувам со типично скопските комплекси на повисока вредност, но претпазливоста, и оттука, вкожурувањето и скепсата кон секој кој е “надвор од мојата кутија“ , тврдам, постои и кај луѓето од други градови и полека престанува да биде само скопска особеност. Зборот ми е –одбивноста и недовербата кон мене како кон скопјанка постои од битолчан(к)и, струмичан(к)и и таканатаму.Нешто као кога во црнечкото гето дошол белецот да им се праи рапер!
поздрав.
[Translate]
нена | Feb 11, 2008 | Reply
Али еве гледам Букарски, како помлад, попрогресивен ц побунтовен ми чита мисли и ме испреварува со имињата! Браво!
[Translate]
Алекс Букарски | Feb 11, 2008 | Reply
Битола не може да се споредува со Струмица, со Прилеп со останатите градови од внатрешноста.
Проблемот со Скопје не е во неприлагодливоста или локал-фашизмот, туку токму обратното: Што премногу ги прифаќа или пак е приморан (заради нивниот веќе населен сој) да ги прифаќа вредностите нивни, а да не ги чува своите вредности.
Битолските студенти до 91ва, никогаш не доаѓале мнозинството на студии во Скопје, туку оделе во Белград, Загреб и другите поголеми градови во СФРЈ. Никогаш не било за битолчани, родени и растени покрај таа брилијантна медитеранска и европска архитектура, традиционалност, цивилизирана религиозност да живее во безличното “модернистичко“ Скопје.
Иако морам да признам понекогаш ми е непријатно кога ќе чујам како се критикува Скопје од страна на луѓето кои живеат во него. Воопшто не го сакаат.
И во Битола кога ќе се вратам, луѓето велат дека е лошо, ама тоа не го мислат навистина. Се преправаат.
Напротив, уверени се дека градот е најдобро место на светот за живеење. Никогаш не би живееле во Скопје. Можеби во Њујорк или Рио.
Толку за таа тема, иако Вуната мислам дека не зборуваше за тоа.
Вуната се бунеше за други – и тоа е толку слатко во оваа изјава.
Самиот Вуна не верувам и не ми е познато дека бил жртва на било каков елитизам, (знаеме дека Власите се едни од попривилегираните народи во Македонија), најмалку на алтернативен и не знам каков.
Ацо го цени, Коља му отстапувал простор во “Точка“, секогаш безрезервно и со полна поддршка, исто како што ми излегол и мене во пресрет. (оти ние, битолчаните генерално, немаме проблем со прилагодување кај и да отидеме, плус Коља ептен ја сака Битола!)
Значи, во овој текст Вуната се буни за некои други скопски деца или деца од страна кои имаат потешкотии во снаоѓањето и адаптирањето во овој град. И баш тоа го прави толку голем во случајов.
[Translate]
milena | Feb 11, 2008 | Reply
Da, da, Nena, nedoverbata kon tebe kako skopjanka ne samo shto postoi, tuku i raste postojano… samo ne sum sigurna deka kje se promeni, se prestavila ti i kako kumanovka
)
)
Nejse, mene ne mi e jasno zoshto koga se zboruva za temata, se koncentriraat site samo na Skopje? Ili vo najmala raka, se` ostanato vis-a-vis Skopje. Nikako da se proshiri vo nekoi pogolemi ramki, t.e. i ko se ‘izleguva od SKopje’ ne se odi podaleku od “studentarijata od vnatresnosta rashtrakana po Skopje, so ajvarite na prozor” ili onie koi otishle kako pravi knezovi, duri do knezestvoto ZAgreb. zamisli ej!
Mislam …
Pa istite tie od 80tite, i cela taa “alternativna scena” vkucuvala eden kup lugje od vnatresnosta, koi ne, ne bile studenti vo Skopje, nitu ziveele vo istoto. Celiot toj bran postoeshe vo site gradovi, den-denes postojat isti takvi “legendi”, bivsi “fraeri” ako smee covek taka da gi narece, vo sekoj grad, a deluvaat i den-denes. Pa 25ti Maj ne postoeshe samo vo Skopje. Pa mladi nema samo vo Skopje. I od kade toa deka intelegencija pripagja samo kaj diplomite?
Prav andegraund dali kje izleze poprvo od studentot od Stiv (od koj moze da izleze i fino u fotelja uloeno ‘uspesno dete sto duri i vo Skopje se proslavi – ubav toj/taa na mama’) a moze da izleze i od deteto koe nemalo pari ni do Skopje da stigne, ama i te kako stihijno kreira nekoi vlijanija i svoj krug vo Sviripicino.
A okolu ona “nadvor od mojata kukja”, ne, ne prestanuva da bide samo skospka odlika… nikad ne bilo samo skopska odlika, samo poglasni bile atacite protiv skopjani, koi istovremeno i za zal mnogu poretko se dvizele vo sprotiven pravec za da go uvidat poubavo seto toa…kako i da e, ojde temata u pogresen pravec odamna, pa nema da se izvinuvam shto dodadov na istoto.
[Translate]
Алекс Букарски | Feb 12, 2008 | Reply
Ах, Милена џабе муабет. Вуна зборуваше за нешто многу посуштествено, поуниверзално, посеопфатливо, а Нена го сведе на кафански муабет.
Нена глеј научи нешто, прочитај забога, м-р, д-р, jаловиот академизам и кариеризам на кој си навлечена, ништо од тоа нема да те просветли.
[Translate]
нена | Feb 12, 2008 | Reply
тоа што го мислев и го кажав, и точно и е на темата (или можда на дел од неа, тоест на прашањето од новинаркава и/или одговорот на вуна).јас не зборувам со академски јазик, него со еден многу подруг, за кој сметам дека во моментов е посоодветен.во полемика не влагам од принцип, а поготово не кога истата- ја нема. дупло поготово кога во “полемиката“ некој ми настапува на лична база.
ако темата бев јас и нештата на кои јас се навлекувам и она што јас треба да го сменам или научам, може да ја смените.сумњам дека тоа многу ќе ви помогне. нормално,можете и да ја вратите дебатава на својот првобитен, суштински тек, доколку јас сум ја упростила или испревртела.
риспект за вуна.
[Translate]
милена | Feb 12, 2008 | Reply
Чисто процедурално, мојата изваја за „терање на темата во погрешен правец“ беше интерпретирана погрешно и следствено препишана не онаму каде што припаѓа. Ама секој со своите потреби нели? Па и во полемики, и нивно извртување да припаднат у личен омот!
Риспект за Вуна, да!
[Translate]
Алекс Букарски | Feb 13, 2008 | Reply
Милеца да ми го цицаш пенисот.
[Translate]