Прв тип, својствен за комити, војводи, поети, верувачи, клучни зборови “љубов и идеализам”, историски препознаен како “слобода или смрт 1903″ (Папиљон)

Втор тип, својствен за депресивци, мрзливци, кладионичари, алкоси и џанаци, клучен збор “го боли курот”, во пракса искусен како “независност и транзиција 1990тите” (Даун бај ло)

Првиот тип се одликува со наивно, но чисто сакање на слободата, страдање, жртвување, ризикување, крварење, инаетење и оддавање со душа и тело, и е крајно бесен на секоја пречка до неговата среќа.

Вториот тип се одликува со несакање на слободата, удобно пронаоѓање во статус квото, излежување, дрвење, шлаење, ништавење, кукање, жалење и самосожалување, и располага со заебантскии сераторски вештини.

Првиот тип е заносен, вториот тип е кул.

Првиот тип го јаде, а вториот тип се помирува со тоа дека ќе го јаде.

Првиот тип се буни, а вториот си ќути.

Првиот тип е Влав, а вториот лабав.

Првиот тип е нафуран, а вториот е на хорс.

Првиот тип е во агонија, а вториот во апатија.

Првиот тип предизвикува солзи, а на вториот му се смеат.

Првиот тип гине, а вториот умира.

Првиот тип се бори, а вториот се туфка.

Првиот тип не се предава, а вториот се чуди Роберто Бенини коа ќарил женска.

Првиот тип пати нонстоп, а вториот се снаоѓа.

На крајот, првиот тип полудува, а вториот “нормален” си останува.