Вечерва се вратив од антирасистичкиот фестивал кој се одржуваше во Атина, и сеуште сум возбуден од тоа што таму се случуваше.

Влезот на фестивалот – влезница 6 евра

Во центарот на паркот

Ниту со збор ниту со слика (милион слики имам, не знам што све да закачам?!) ниту со клипови не можам да ја пренесам атмосферата од паркот Гауди (инаку значително пространо место во споредба, поголем од нашиот саем, под надлежност на армијата, во кварт во кој освен полиции, касарни и сл., нема ништо друго, и насред такво место беа развиорени левичарски знамиња). Стотици штандови на стотици организации, знамиња големи, мали, обесени, размафтани, па банери, беџови, налепници, графити, десетици илјадници луѓе кои присуствуваа во текот на трите дена, три стејџа и кузнае колку бендови, ансамбли, оркестри и перформанси.. Јас повеќе црвени знамиња не сум видел во мојот живот, како што имаше во еден оддел на фестивалот, а во друг пак имаше преставници на најразлични заедници (пример Филипинци, Африканци од сите земји, Курди, Афганистанци..)..

Слободна Палестина

Попови комунисти

Лицата воглавно насмеани затоа што ова беше манифестација во која сите гордо промовираа вредност – почитувањето на различноста.

Дел од народот на трибината

Јас говорам

Со другарите од Кокино

Рандом видео:

Јас говорев на македонски јазик, а имаше грчки превод (во публика беа Алек и Златко од „Не пиеме нафта!“, но имаше и неколку македонски граѓани што живеат во Атина, а имаше и Македонци од Лерин). На крајот од публиката имаше прашања, два лика беа особено напнати и не изгледаа среќно. Со оглед на тоа што беше многу топло, беше гужва, и на отворено, а и касневме (како и се во Грција, мој впечаток), трибината заврши релативно бргу, по околу час и половина. Сепак, мислам дека беше убедливо најдобриот настан во организација на Антинационалистичката Антимилитаристичка Иницијатива, особено што беше проширен со кипарското прашање, и со критиката на неолиберализмот; се надевам натамоштните дискусии ќе бидат уште поопсежни и поуспешни.

Но, за Иницијативата во некоја друга прилика. Говорот ќе го закачам вечерва или утре, да го средам