Новата фунција на Александар и можностите на една “антиквизација”

38 Comments
By Shepard on Wednesday, February 4, 2009
Filed Under: Essay, Featured, Macedonia, Nationalism, Politics, Society

[текстов е стар околу 3-4 недели]

Александар Велики, уште во своето време, претставувал маркантна фигура и авторитет сам по себе. Како и секој харизматик и освојувач, а и по сите описи дадени во историографијата во кои се вели дека имал истакната особина да изнудува почит и потчинување од луѓето околу него, во комбинација со изразениот егоцентризам (подигање Александрии на пр.), Александар уште додека бил жив и здрав претставувал олицетворение на моќ. И тоа не само политичка моќ од огромни размери (крал македонски, владетел филхеленски, цар персиски), туку и мистична, сакрална моќ (фараон, со божествени и полубожествени карактеристики и тн). Таквата нетипична и целосно несразмерна концентрација на моќ во ликот на само триесет и нешто годишниот војсководец, кој успеал “да го освои целиот дотогаш познат свет”, од него направила митолошко суштество и политички симбол уште додека бил жив, или барем додека телото му било сеуште топло. Наследниците на големата империја, Птоломеј и Пердика, влегле во конфликт за моштите на мртвиот водач уште додека тие биле на пат назад (не знаеме каде, нели): кој ќе го закопал Александар – тој ќе бил легитимниот престолонаследник. Помалку некрофилното р’вање околу трупот на Александар помеѓу двајцата завршило кобно за Пердика, а самиот труп завршил во рацете на Птоломеј во Египет. Тој го оставил трупот извесен период да почива во стаклен ковчег, мумифициран, народот да го гледа и да му се потчинува. Моштите на Александар понатаму биле талисманот на Птоломејската династија. За трупот на Александар многу биле заинтересирани и Цезар, Марк Антониј, и Октавијан кои кон него се однесувале крајно церемонијално, со сите почести. Се разбира, зборувајќи за античката историја, неизбежен е контроверзниот Калигула, кој “од сите вери надвор”, се дрзнал да собере дел од свечениот златен оклоп на трупот на Александар и да го носи самиот тој за свечени прилики, чисто за манифестација на моќ. После тоа, за заштита од вакви неприлики, лимитиран е пристапот до моштите на Александар, за трупот да биде целосно “анатемисан” како рецидив од паганштината и исклучен од секакви обреди и церемонии кога Христијанството станува официјална вера на Рим. Трагот на трупот му се губи.

Сепак, постоел достатно (па и повеќе од доволно) материјал за да започне процес на митологизирање на неговиот лик, а паралелно со тоа и борба за “историски права”. Стотици племиња, народи и народности, распрснати на териториите на Пакистан (браќата Хунзи на пр.), Индија, Индонезија, Авганистан, Египет, Сомалија, Ирак и од каде се’ не, со векови гаат митови за славните походи на Александар и втемелувањето на нивната самобитност. Во Европа во средновековието осамнува романот “Александрида” во кој Александар е прикажан ко витез, кој по игра на случајот е преведен на словенски јазик некаде кон 10 век за да стане предмет интерес на овдешните владејачи. Српската династија Немањиќи ја трасира својата лоза до Александар на пример. Мауро Орбини во 16 век, пишувајќи за “Кралството на Јужните Словени”, споменува по нешто за Александар, а се јавуваат и други записи кои на Александар гледаат на прото-Словен. Албанците од секогаш суптилно гледале на Александар како на прото-Албанец, поради Епирското (и шпекулирано Илирско) потекло на мајка му Олимпијада. Воскреснувањето на хеленската култура преку современа Грција пак, е парадигматичен случај како антички мит се втемелува во официјалната симболика на политеа од типот нација-држава. Користењето на аргументот на континуитет и историско право на името и симболите од страна на независна Македонија е уште пример како тој мит се користи во политички цели (малку анахроно, ама тие сме, не ќе се срамиме).

Како и да е, поентата на овој малку поекстензивен историски вовед е да се добие слика како Александар уште од дамнина, па се’ до денес, сам по себе претставувал мит на сувереност и glory, и како владетели и моќници од секогаш “се тепале” за да докажат кој е вистинскиот и легитимен наследник на славниот светски владетел. Сепак, да се задржиме на денес, и овде (да не речам таму, кај вас, во Македонија).

Во современата јавна делиберација, особено во контекст на општествените науки и политичката дебата, многу важна позиција заземаат националните митови, особено “основачките митови” кои еден мој професор љуби да ги нарекува “официјални лаги”.

Задњата песма на плочата на Ајрон Мејден од 1986 посветена на Александар: Near to the east / In a part of ancient Greece /In an ancient land called Macedonia / Was born a son / To Philip of Macedon / The legend his name was Alexander

Самата реченица од погоре ме води до она што го земам како премиса, а многу добро го има образложено Пол Кoлсто во воведот кон антологијата “Митови и граници во југоисточна Европа”. Таму Кoлсто вели, дека во општествените науки, можат да се издвојат два пристапа кон националните митови: едниот е просветителски, кој многу поважна му е точноста на историските факти вон било кој контекст, академската неутралност и бришењето на идејата за каузалност помеѓу митовите и денешната политичка реалност, непостоење на т.н. “историски права”. Просветителскиот пристап, значи, е оној кој деконструира и отфрла митови. Вториот пристап е “функционалистички”, кој поаѓа од инхерентноста на митовите, неможноста тие да се деконструираат, и се труди да ги стави во служба на некоја дадена политика, преку тоа што ја става општествената наука во служба на самите митови. Овие два пристапа ретко кога се јавуваат во чист облик, меѓутоа јасна дистинкција помеѓу “просветителски” и “функционалистички” елементи секогаш постои.

Не мора човек да биде некој експерт да заклучи дека во Македонија, пристапот кон националната митологија “од дамнина” е функционалистички ориентиран. Особено ако зборуваме за мета-наративот на директна врска на Поранешната Југословенска Република Македонија со привремената древна светска империја, инаку позната како Древното Кралство Македон и особено централниот лик на таа историја – Александар Велики, македонскиот основачки мит. Ретките просветителски или бар покритични ставови на оваа тема – дека Александар бил луд крволочен освојувач а Античките Македонци племе кое исчезнало од историјата и дека секаква потрага по континуитет со племе од пред илјади години е гротеска, би било доволно за оној кој ќе ги искаже деновиве да ја заработи наградата “изрод”, како што пред некое време слично заклучи Никола Гелевски звани Коља во “Пофалба на изродот”.

Митот за Александар и античка Македонија несомено постоел и во минатото, но раните 1990тите може да се издвојат како период на негово оживување. Два настана го одбележуваат тој процес: прифаќањето на знамето со сонцето од Вергина како државно знаме и Васил Тупурковски. Циле, сивата еминенција на македонската политика, својата кариера во областа на меѓународно право ја оплемени со специјализација на полето на древномакедонската политичка историја. Обемните академски трудови, но и популарните сликовници за деца, беа официјално претставување на Александар Македонски во мејнстримот. Се разбира, дваесетина страници за античка Македонија беа од порано вклучени во официјалната “Историја на Македонскиот народ”, и во основно училиште се учеше цело поглавје на таа тема, но трудовите на Тупурковски значеа воведување на Александар во јавната делиберација (ако за такво нешто можело да се збори во 90тите?!).

“Александар растеше во Пела. Како што веќе знаете, Пела беше многу убав град, а Александар уживаше да трча по нејзините улици и да игра мижитатара со своите другари криејќи се меѓу бројните палати во главниот град на Македонија. Летата, пак, сакаше да ги минува во старата престолнина на Македонија, во Еге, бидејќи во близина на градот течеше прекрасната река Бистрица (…) Капењето во бистрите и како солза чисти води на Бистрица, во летните жештини, беше навистина извонредна забава за децата.” – Васил Тупурковски, “Сказна за Древна Македонија”, 1993

Тенденциите на Тупурковски се веројатно најочигледни во претставувањето на Александар во сликовницата за деца, “Сказна за Древна Македонија” (стилот на пишувње на сликовницата е тотално банален и едноставен, така што секој претенционизам е и повеќе од воочлив). Тој го претставува Александар како благороден, паметен, начитан аристократ, со силни семејни вредности, спортист, филозоф, кој покрај тоа што бил војник и војсководец, имал една предомнинатна хуманистичка димензија. Она што Тупурковски го креира е еден мит кој е повеќе мит на достоинство и гордост, отколку нешто што би вродило со иредентизам. Покрај тоа, во неколку интервјуа самиот Тупурковски има речено дека на пример воопшто не е битно “етничкото” потекло на Александар, дека тој им припаѓа на сите народи, и дека веројатно да има прилика да не’ види како се “се расправаме” за неговото наследство би ни се смеел од гробот.

Циле у “Драмски”
Значи, Тупурковски, иако можеби на прва звучи имплицитно, никаде не промовира идеи на континуитет и ексклузивно право на Александар и античкото наслество. Дури изгледа и помалку несфатливо неговото одушевување од космполитизмот и месијанството на Александар, ко да се работи за некој прото-Ганди а не за убиец и лопов.

Античката еуфорија, после Тупурковски, беше стишана со промената на знамето и тотално избркана од политичката сфера. Тука секаков политички функционализам или просветителство згасна. Глигоров прекина да “демантира” секаква врска со Античките Македонци, а Љубчовото ВМРО на пример, се откажа од официјална употреба на Sвездата од Вергина (иако остана стандардна иконографија бар во публиката, веројатно многу повеќе “од инат” отколку од убедување?!). Неколку невладини организации, историчари и квази историчари продолжија да го репродуцираат наративот во јавната сфера, но генералната слика дека тоа е така некој бениген романтизам кон минатото преовлада, а на “Античките Македонци” се гледаше дури и со симпатии, како дел од шареноликоста на македонскиот мултикултурализам.

Сепак, “сеништата од минатото” излегоа од плакарот повторно. Во прв ред акциите на Владата на Греувски за прeименување на јавни објекти (што кулминираше со автопатот и целата разврска деновиве), и презентирањето на реториката а зошто да не се гордееме со сопственото минато како и секој друг народ? како параван за лепеза на акции, од подигање на споменици до “забушавање” на спорот со името. Преку користењето на разни инструменти, како Агенцијата за млади и спорт и терањето капањи за подиње на националната свест, преименувањето јавни објекти по имињата на античките кралеви без потреба, како и вмешувањето во дејствата на (не)цивилното општество (јавна поддршка за протест кој е декориран со мапи на Голема Македонија), до рехабилитирањето на еднаш веќе отфрлените антички симболи како официјални на меѓународни спортски настани, режимот на Груевски за помалку од 3 години “антиквизација”, успеа евидентно да влијае на јавната свест – пример, спинот на јавното мислење по “прашањето на идентитетот”.

Еден од последните примери, можеби најсликовит, за “антиквизацијата”, е секако неизбежниот спот “И ти си Македонија!” во кој гостуваат Александар и фалангата. Самото ставање на Александар во владина кампања, е показател за фунцкионалистичкиот приод кон проблематиката. Ако тоа го земеме како и не толку спорно, затоа што како агент на државата, Владата секако си е “креативна” и манипулира со националните митови, тогаш дефинитивно занимлив е контекстот и практичната функција на на Александар во оваа епизода.

тука треба да има слика од кампањата “И ти си Македонија!” ама за жал нема онлајн ништо :(
За разлика од Александар на Тупурковски, претставен како млад благородник и мудрец, Александар во спотот “И ти си Македонија!” е претставен како типичен мачо и снагатор (самата појава, мускули, викање, намрштен). Александар на Тупурковски беше стратег кој гледаше да избегне крвопролевање и да го “заобиколи и надитри” противникот, Алексндар на Груевски Ќиде со глава во ѕид”, прифаќа “неуспеси до патот на успехот” макар биле во прашање далеку побројни противнички војски. Александар на Тупурковски промовираше космополитизам и некоја визија за подобар свет; Александар на Груевски иако вели “ќе го ослободам светот”, тоа е сосем контрапродуктивно, затоа што го кажува огорчено, луто, помалку страшно и фанатично. На крајот, Александар на Тупурковски беше херој на светот, додека Александар на Груевски е Македонец, Македонштина, кажува дека не е македонски да се бега од предизвици и со вперен показалец порачува дека “И ти си Македонија!”, ко да сака да те мобилизира за војна за Македонија. Ако Александар на Тупурковски беше голем и велик, Александар на Груевски е милитантен патриот и фундаменталист, кој води мала но нервозна и детерминирана војска во “нерамна борба” против светскиот хегемон, неодоливо потсетувајќи на блокбастерот за тристотините Спартанци и следејќи го дискурсот на реинтепретација на античките вредности – како што “300” од филозофијата и светлите мермери на Атина, поимањето на Античка Грција го замени со темниците, крвиштата и мускулите на Спартанците, така видеото на Владата благородништвото, начитаноста и космполитизмот на Александар успеа да ги замени со мачоизам, милитаризам и “верба во нацијата”.

Она што ме плаши е дека всушност Груевски е многу пофеќе функционалист сам по себе отколку националист – дека популарноста на национализмот му е многу повеќе мотив за “антиквизирањето” на Македонија, отколку што самиот тој себе си се гледа како Антички Македонец (Букефалист). Таквата замка на државно-врамен инструментализиран национализам е погубна за секое општество. Затоа, наместо заклучок овде, ќе се обидам да дадам некои гледишта за натамошниот развој на настаните. Играњето со историја и креирањето и стимулирањето национални митови е игра со оган и понекогаш може многу да се свети. Тука ќе пробам и да го занемарам спорот со Грција и извесната изолација на меѓунораден план, во чие бетонирање признавале или не, “антиквизацијата” имаше доста значителна улога, туку единствено ќе се фокусирам на можностите за подигрување со идентитетот на ваквата политика.

Прв ефект што ми доаѓа на памет ми е живеење на “Македонската молитва”. Она што може да биде еден од позабележителните ефекти на политиката на “антиквизација” е поделба, т.е. фрагментирање на внатрешен план (неколку текста за тоа има пишано Жарко Трајаноски), односно настанување на посебен “култ” на Александар и антиката, чии поклоници едноставно би се себе-диференцирале од остатокот од општеството во еден свој мал затворен Александро-центричен свет (веќе имаме такви примери, т.н. етногенетичари и палеолингвисти), кој ќе биде јаболко на раздор (ем тие ќе се жалат дека се неприфатени, ем јавноста ќе биде презаситена од антика, ем политиката ќе си остане контаминирана од митови, а Груевски бидејќи е функционалист нема да може да им удоволи поради некои рационални ограничувања, па возможно е да биде загрозен од ултра-националистичка опозиција, уште “поантичка” и од него – зборам за луѓе кои сакаат на пр. враќање на монархијата и кралот на Хунзите да го прават крал на Македонија).
Далеку порадикален исход, кој е прилично возможен е сличен со првиот – Груевски би отишол скроз у антика, Паско Кузман би го открил гробот на Александар во Осоговието, би се стартувале студии по Старомакедонски на Филолошки, би се спровел фамозниот план “за инат на Грците” кој би кулминирал со враќање на старото знаме и тн. Не треба да се изуми и улогата на можниот иден претседател, професорот Иванов, кој отворено ги застапува античките семакедонски ставови.

И он ќе се кандидира за претседател: Хунзата со Фалангата
Сепак, најизвесно се чини дека полека ќе гледаме бледнеење и на оваа епизода, затоа што од наведените четири претходни исходи, само еден му оди во прилог на Груевски, а и за тој да се случи, Груевски треба да се справи со многу “изроди” (се надевам ги има и во неговите редови). Значи, како што полека почнаа да се повлекуваат спотовите од ТВ, така полека ќе се намали и со Хунзи, Розети и сл. феномени, а веројатно културната политика на Владата ќе се сврти кон раното Христијанство, Византија, можеби отпорот против Отоманската империја, можеби матните години на ВМРО во дваесеттиот век, или пак кон “македонскиот неолит” односно “прамакедонската историја” или што знам, Симон Трпчевски, Борис Дрво Трајанов и скулптурите на шмизли.
Филм што сигурно нема да го гледаме, поради тоа што кадровиците на ВМРО не се доволно кадарни, е евентуалното целосно обединување на Македонците, Албанците и сите останати етнички групи околу ликот на Александар (основите ги има – сите претполагаат континуитет и историско право на наследството, уште да се работи на реториката). Нормално, супер би било да се прифати и бисексуалноста на Александара и на база на тоа да се гради инклузивно општество со сите стандарди за ЛГБТ популацијата (пак идеи на Жарко). Но, ко што спомнав, оваа приказна бара уште покреативен пристап и спремност да се голтаат секакви нелогичности на сметка на “братството и единството” и е сама по себе утопија. Уште помалку изводливо пак, е целосно преовладување на “просветителските струи”, и заборавање на овие три години како на лош сон, а тоа може да се случи само ако се иницира пренасочување на средствата од леарниците на споменици во разумни цели и преименување на античко именуваните објекти во нивните стари имиња. Како и да е, многу веројатно е дека античкото или помалку античкото минато ќе бидат многу повеќе сегашност и иднина отколку било што друго.

Бар едно знам сигурно. Го погодив времето за изучување национализам.

Related posts:

  1. Право на живот
  2. Обраќање до Преродбениците

RSS Feed for This Post37 Comment(s)

  1. Lavot | Feb 4, 2009 | Reply

    Текстот изобилува со прилично голем број небулози, претенциозен е во својата намера која се забележува уште со првата слика, не води воопшто сметка на тогашните околности, морални и правни норми и тн.

    Во вториот дел, за учеството на владата во градењето на античкиот мит, авторот свесно или не, заборава дека тој мит успешно функционира во многу држави, а на нашиот јужен сосед му носи неколку милијарди долари профит, тој не е изолиран, ниту пак ’поделен’, напротив кај нив токму Александар е фундаментот врз кој почиваат сите понатамошни политичко-економски постулати.

    Значи од една страна, на почетокот на текстот успешно го објаснува политичкиот мотив кај многу владетели ’да го имаат Александар’, но и покрај неговата ’корисност’, тој го отфрла затоа што тој мит бил лажен. Па, која политичка единица не се служи со лажни митови?

    Другарот Тито со пионерите, штафетата и смелите Мирко и Славко?
    Фирерот Хитлер и Ариевците или митовите за смелите Нордијци?
    Американосите и митовите за праведните претседатели, добрите Каубојци и лошите Виетнамци?
    Британците и митовите за ’божјиот’ Крал, односно Кралица?
    Русите и митовите за нивниот ’храбар’ ген?
    Бугарите и митовите за нивните несовладливи владетели (тука вклучувајќи и многу спорни)….

  2. Арангел | Feb 4, 2009 | Reply

    Еве, ако ти користи ова: http://ufo.linux.net.mk/wp-content/uploads/2008/10/tisimakedonija.png

    Поздрав Лајгер, keep it real. ;)

  3. Shepard | Feb 4, 2009 | Reply

    1. е кои се де небулозите?

    2. каква врска има јужниот сосед со текстов?

    3. не викам дека е корисен, ниту го отфрлам митот за александар.

    4. точно, многу политички единици се служат со митови, и затоа светот е заглибен денес таму каде што е. но пак има разлика – колку подалеку некоја нација-држава копа по корените и колку повеќе тој мит е основа на се’ понатаму во општеството, толку повеќе стварите не чинат. ете ти ја грција за пример (а можда ти сметаш дека е прогресивна држава со светла иднина, не знам). или третиот рајх кој што го спомињаш. или ерменија. или античките босанци.

    е сеа, има и творби, рецимо империи, ко кина, кои одат многу подлабоко во историјата, ама нивната политика не се заснова на митот, него на корбачот, плус се излезени од тотално друг контекст отколку европските.

    жарко има многу добра колумна во денешен “дневник”, кај што убаво објаснува за античкото перење, а и (не ми се верува кого цитирам) љубчо георгиевски имаше сосема на место некои изјави вчера за А2.

  4. Џеки | Feb 4, 2009 | Reply

    Ла(б)е… пак си го заборави партиското другарче во набројувањата… за ова ќе одговараш на партиски состанок… :-) Па како можеше да го заборавиш Пастирот накедонски и сите негови вмроОВЦИ?! Е…е лабилен…

  5. Lavot | Feb 4, 2009 | Reply

    1. Освојувач, колач, педер, арамија и тн.

    2. Јужниот сосед е одличен демант на сите урликања дека почитувањето на минатото, може да ја загрози „светлата евроинтегративна иднина“.
    Тие градат митови и од колачите Спартанци и од филозофите атински… И од Перикле и од Платон. И немаат проблем ни со педерастијата, ни со педофилството, ниту со колежите, ниту со арамилукот.
    Најголем приход во буџетот им е туризмот. А туристите од цел свет не одат само заради морето (имаат во Албанија исто такво), туку да го видат „грчкиот мит“ – минатото од кое вие сакате да се откажете. Тие го продаваат успешно своето минато!

    3. Па со самото тоа што наведе кој се` не се обидел да се приграби до неговото тело, каква моќ би добил, кои се` владетели се обидувале да се поврзат со неговиот лик и дело, се демантираш дека „не бил корисен“.
    Моќта на Александар е пренослива и таа постои! Можеби ти изгледа езотерично или не знам какво, но факт е дека Грција не за џабе со сите сили се труди таа моќ да ја задржи само за себе.

    4. Митовите постојат во секоја држава од почетокот на човештвото до денес. И низ целиот период ја имаат истата цел. Да го храни со морал и духовна сила народот. Ако ги нема митовите, народот станува апатичен каков што стана кај нас по 1995 година. Претходно краток период (крај 80-ти, почеток 90-ти) беше хранет со национален македонски мит, претходно со југословенски мит, пред Втората светска војна со ’ослободителен’, а претходно, кога се развивало националното чувство хранет токму со античките митови (18, 19 и почеток на 20 век).

    Митовите постојат и во Буркина Фасо и во Брегот на слоновата коска, и во Франција, Данска, Шведска, Австралија…. буквално секаде.

    Политичките околности можат некој мит да го направат победнички, некој поразителен, но едноставно „без мит нема живот“ :) ).

    П.С. И поборниците на лажната дилема Словени – антички Македонци се користат со митови (за великата Русија, за Кирил и Методиј, за општословенските херои и тн.)

  6. Lavot | Feb 4, 2009 | Reply

    Ти Џеки можиш да ми јадиш патлаков. Ајде чику сега.

  7. Развигор | Feb 4, 2009 | Reply

    Препорачан линк: Ние Хобитите си сме весел народ…

  8. Shepard | Feb 4, 2009 | Reply

    лаве,
    1. зашо се тоа небулози? па александар си бил и бисексуалец, и освојувач, а и грабал плен.

    2. јужниот сосед е во длабока економска, да не речам социјална криза, претставува пример за илиберална недемократија, и да не се објективни фактори ко море и плажи, туризмот ќе им беше тажна прича.

    3. “корист” за кого? за императори, диктатори, пастири, премиери или за граѓаните? ја од александар корист не сум видел, само зијан.

    4. митовите постојат за некој да се легитимира преку нив, а не за да не хранат духовно. во 18 и 19 век прикаските биле духовна храна зашто немало ништо понапредно од тоа (просветителство). денес духовна храна имаш шведска маса малтене. проблемот со митовите е што тие се наметнати и ексклузивни. ти не можеш духовно да се најадеш од митот: мора да градиш споменици, да мрзиш поинакви од тебе или неверници во митот, да пцуеш и да се нервираш, и ако некој ти даде друг мит да го отераш. тоа мене ми личи поише на духовен хероин, него ли на духовна храна.

  9. Lavot | Feb 4, 2009 | Reply

    1. За Александар не е докажано се уште дека сексуално општел со Хефајстион или со евнухот Багоас. Воглавно ваквите наводи се од Плутарх кој живеел 4-5 века по Александар и имал за цел да го прикаже неговиот грчки карактер (следствено на тоа и неговата бисексуалност). Сепак, сите извори и написи укажуваат дека на македонскиот двор немало бисексуални односи. Но, и да имало, и да било така, премногу ниско е потенцирањето на сексуалноста, и тоа од лица кои навидум се либерални, ослободени од стегите на мачоизмот, и исправноста само на хетеросексуалноста, токму за кај Александар да докажат – аха видете тој бил педер.
    Од друга страна, запишани се голем број написи во кои се раскажувани пикантерии од неговиот љубовен живот со разни принцези, куртизани и други сексуални работнички, ама во случајов треба да боди очи тоа што бил близок со Хефајстион. И што со тоа?
    И да било така, што никој жив засега не знае, (првите извори за ова потекнуваат четири века по неговата смрт), дали тоа ќе го намали неговото дело?

    Понатаму, околу колењето мислам дека е илузорно да се зборува. Зарем очекуваш од владетел во антика да сади кокичиња и да пее песнички како принцот од Потрага по светиот грал?
    Тоа се околности, што и денес дел од историчарите не можат да ги сфатат (оти толкав им е капацитетот), па затоа не ти замерувам и тебе, оти не си историчар. Не може со денешно метро, да мериш антички продукт. Едноставно различни се димензиите. Тогашните морални норми биле сосема различни од денешните, како што денешните ќе бидат различни од некои идни. Да дојде денес некој свештеник од 14 век во Скопје, 95% од жените ќе ги прогласи за вештерки или опседнати од демоните.
    Бидејќи според неговите норми, тие се тоа….

    2. Јужниот сосед сакале ние да признаеме или не, веќе 150 години живее од митовите. Од ништо друго. Од Џорџ Бајрон, Дројзен, Швабите и сите романтичари. Да не биле тие, денес Грците ќе живееја како во Зимбабве. И благодарение токму на митовите тие денес можат да си дозволат да потрошат четири милијарди долари за една набавка на оружје, да угнетуваат цел народ, да вршат асимилација и страшен апартхејд, без ниту на ниеден сорозоид око да му трепне. Нив митовите им се извор на финансии со кои ги финансираат денешните колумнисти што ги посочи (вклучувајќи го и поранешниот премиер).

    3. Корист за секој човек. Остави ги пастирите, мислев дека од тебе можам да очекувам „натпартиски“ муабет, бидејќи врзан сум со партии колку и ти. Се работи за секој човек. Секој, значи секој живее со идоли. Некој става постери од Њу кидс он д блок, некој од Рејџ агенст д машин, некој од металците Рејџ или Мејден, некој од Тито, некој од Че, некој од Чак Норис и Жан Клод Ван Дам…
    Целта на секоја власт, на секој авторитет е да го крене моралот на народот, со најразлични методи. Тоа се прави од дамнина, а не од 18 век. Што мислиш, еве разумен си, зошто настанале митологиите, херојствата на Херкул, одисеите, илијадите, норманските митологии, египетските и тн?

    Или подоцна во друг облик преку рицарството да речеме, џентлменството, па потоа веќе во државен облик (18век) и тн. и тн… Митовите не можеш да ги укинеш. Ако ги укинеш ќе доведеш еден народ до ситуација во која сега се Ромите. Да не го знаат своето потекло и идентитет, да немаат свој јазик, култура и тн.

    Или ќе добиеш апатични Македонци кои не знаат што сакаат и не знаат што да направат со себе. Што ќе гледаат ко телиња во шарена врата кога некој качак ќе им ги силува најблиските, и ќе аплаудира кога некој ќе ја потпише капитулацијата наречена Рамковен договор.

    Ќе добиеш Македонци кои ќе ги гледаат европските сатрапи како богови, новинарчиња кои пелтечат пред нив, ќе добиеш еден куп удбаши кои ќе работат за странски служби, ќе добиеш воглавно дрмосерци.

    Биди ми поздравен, ко че си дојш че пијаме некое вино на рајат.

  10. rox | Feb 4, 2009 | Reply

    Навистина многу добар есеј, темелен, одмерен, структуриран .. компаративните анализи во текстот се моќни особено што многу работи кои ни паднале во заборав сега ги гледаме пред себе и заклучоците кои на самиот крај спонтано ќе ти дојдат, се повеќе и од горчливи.(иако, како за кого)

    Најверојатно ќе напишев нешто друго, ќе се надоврзев на некој дел и слично во колку еве Лавот гравот не се појавеше.. па метафизичките закони на универзумот ме тераат да реплицирам , поточно ректифирам некои точки.(не дека има некој аир од тоа)

    Лавче, “авторот свесно или не, заборава дека тој мит успешно функционира во многу држави, тито,каубојци,хитлер“

    Значи вака: поаѓаме од точката дека се ГРАДИ мит и тоа владините тела го спроведуваат свесно. Затоа што, впрочем, Лавче ќе каже, тоа е така насекаде низ светот. Лавко, кој свет ??

    Ги имаш видено германците во последниве 50тина години како го воспевуваат нивното славно Саксонско минато? Плаќаат кампањи и одат емисии кои ќе дробат како они растур праеле како ја освоиле англија, франција со франките итн итн.?
    Имаш видено во франција, во протоколи или во јавен живот како се дроби постојано за Шарлемањ, Луис15,16,17, Хенри4, или пак не дај боже за Галите, Римјаните ,франките итн итн?

    Дури што е најголемата трагедија, сите овие историски периоди се однесуваат за сега пред 5,10 века, значи новата ера..
    но НЕ. ние ги шиеме сите нив затоа што ние отидовме уште пред нашата ера и воспеваме таму цивилизација , јунак еден за кој немаме врска нит разбираме нит можеме да разбереме нешто а и ако имашто да се разбере тоа стои во стручната литература, енциклопедии а не како главна сточна храна за обичниот граѓанин.
    плус,
    најсмешно е тоа какви само споредби прави Лавко ама ова е симптоматично за него и неговото пилешко мозоче.
    вели, Митот за викинзите, и нордијците? Какви митови бе? па постојат прецизни навигаторски морепловски дневници од тогашните експлоратори и воини , прецизни математички формули за движење на ветерот,ѕвезди и сл.сознанија што им помогнале да бидат така успешни морепловци.

    Митот со Тито? КАков мит море пилешки Лаву? Земјата излегла од една крвава војна во која по загуби на жители е една од првите на листата одма после русите,евреите.. од една разрушена земја а пред тоа не некоја сила одеднаш Лавко доби автопати,школи,болници,универзитети, а до тогаш тапкаше во каловите на неговото горно коњари. На крајот краевите после војната ја имаш сеуште генерација која ја преживеала и таа до неа и сосема е сфатливо да постојат штафети,пионери исто како што постојат конфети и знаменца на 4.јули во америка.

    Проблемот е што еден Лав грав нема отидено подалеку од границите и не видел свет, не видел живот во англија,ирска,канада,германија, НИШТО не видел ниту пак проучил ама затоа он Знаее како има таму митови!?

    Во меѓувреме можеме да живееме во срам особено кога “ќе се прочитаме“ во текстовите на некои колумнисти од белгија,англија итн..

  11. Lavot | Feb 4, 2009 | Reply

    Очекував ретардираната Рохи да се јави и да приложи прилично дебилни коментари и не ме разочара ни овој пат. Не ми е јасно, искрено ова, дали од ретардација не ги сфаќаш работите, или од некои удбашки мотиви ги извртуваш. Мислам дека е првото, ама не сум сигурен.

    Ама ај со ред.
    1. Германците денес не го градат митот за нивното славно саксонско минато, затоа што тој мит им е изграден. Тие сега флуктуираат на друго ниво, ги потенцираат политичките успеси на Меркел моментално, како и спортските на репрезентативците од различни спортови. Национално се прилично тесногради, особено со нивниот закон за заштита на јазикот. Значи различна е формата (нема Саксонци, Брандербуржани, Померијци, Вуртенбуржани, Пруси и тн.), но не и содржината (Меркел, Клосе, Клинсман, Рајмштајн) и тн. На крајот на краиштата, Германците во ниеден момент не би ги турнале статуите на Фридрих Први Барбароса или на Ото фон Бизмарк.

    Истото важи за Французите, дури и нивниот ривалитет со Англичаните го поттикнува и го јакне тој национализам, а особено видливи се нивните слаби точки во поглед со бројните доселеници од Африка. Ама тоа тебе ти е непозната работа….
    За информација среде Париз стои статуа токму од Карло Велики….

    За митовите пак од ретардираност веројатно, не ме сфати, што сакаше поетот да каже. Имено, Хитлер го јакне митот за нордијците (значи не се спомнува конкретно Викинзи) и се обидува да се вметне нордиската митологија дури и да се измеша со христијанството. Целта и мотивите за некој кој има коефициент поголем од 43 се познати (А ти страдна Рохи не верувам ни дека имаш 26). Христијанството како учење се коси со многу норми што ги форсира нацизмот, па се прави обид да се вметне суптилно и норманската митологија дури и да се измеша во некоја сублимат религија, до што не дошло.

    За митот со Тито, ако не ти е јасно, а не ти е кокошко една искубана, оти врска немаш од животот, само помисли си го ова: во собата во која спиеш да имаш слика од Грујо, детето што ќе го родиш, или ако имаш (да ти е живо и здраво, се надевам нема да му пренесеш многу гени), да вика на 7 години во името на Грујо напред, и да ги поништиш сите сфаќања кои се косат со Грујовата БОЖЈА идеологија, бидејќи инаку ќе завршиш како што завршиле Ченто или Брашнаров.

    За твоите ретардирани пишувања, да беше во времето на Тито денес во најдобар случај ќе чистеше нужник во Идризово, затоа што плукаш по пастирот и се заебаваш на негова сметка. Со Тито никој не се заебавал. Ниту најреномираната интелигенција. Ама што знаеш ти кој е Венко Марковски или кој бил Ченто.

    Инаку тие пионери и штафети постојат денеска во Северна Кореја. За информација во САД не му се клања никој на лидерот Буш, Ким Јонг Ил или на Тито, туку му се клања на американското знаме и на САД воопшто. А, тоа има толкава разлика, што пак ќе спомнам само ретардирани не можат да ја увидат.
    Едно е национализам, а сосема друго е култ на личност и создавање на божество во 20 век. Александар бил сметан за божество во антика, кога горе-долу тоа било нормално, ама во 20 век само ретардирани како Рохи можат да се согласат со некој диктатор каков што ти бил твојот јунак сам да се доведе на ранг на божество.

    Проблемот не е што јас не сум отишол да видам, сум бил и сум видел, проблемот е што сум доволно смотан да комуницирам со удбашки ретардовци кои врска немаат ни од политички, ни од историски факти, а се прават курац и пол фактори.
    Ме интересира, искрено, дали си прочитала некоја историска литература, воопшто?

  12. nenad jovanovic | Feb 4, 2009 | Reply

    Хегел е крив шо умре! тој заеба се.
    незнам да се вклучам во дебатава, Лавот ме измрда скроз. :)

  13. levi ljupco | Feb 4, 2009 | Reply

    Па здраво вуна, можда ме помниш мене а може и не..
    Одаммна немам седнато по блоговиве од проста причина што сум задлабочен во својата работа, таа работа се базира на пишување и дрвење до даска али нема веза за тоа другпат.
    Поздрав пријателе и:
    Го прочитав текстов за александар (долг е ама навикнат сум на такви) и не би го коментирал тоа што ти го велиш затоа што ние сме демолратија и секој може да мисли што сака па така и јас коментаров ке го искористам да го казам своето мислење пошто твоето е кажано и држи вода.
    Па вака, навистина ми е глупаво кога го слушам прашањето “чиј е Александар? Македонски или грчки?” навистина е глупаво.. Александар ниту е дел од македонската ниту е дел од грчката историја :P тој е дел од севкупната светска историја и секаквата употреба во националистички цели од едните и од другите би требало да биде ЗАБРАНЕТА (и ако сум либерален со тешко срце го напишав зборов). Ако ме прашаш кој е првиот комунист кој се родил на земјата не би рекол Маркс туку би рекол Александар? зошто? од проста причина што човеков и ако бил ТОТАЛИТАРЕЦ сепак бил бескраен космополит и борец за човекови права (уште во свое време), па поради тоа во земјите кој ги освојувал бил пречекуван како ослободител.
    Александар навистина не треба да се употребува во мегудржавни препукувањи и нетреба да се употребува за ширење на национализам(брат Орце Стефковски). Александар симбол на тоа колку бил развиен светот во антиката, и долкку ние толку го обожаваме алекса нетреба да пишуваме песни за тоа како тој ги тепаше грците во херонеа(БАНАЛНО, нити они се тие грци од антиката ниту пак ние сме тие македонци од антиката), ако ние толку го обожаваме Александар треба на пример да се отвори некој универзитет каде што би се изучувало филозофија или пак права или античка историја и на тој универзитет да му се даде неговото име а не да се подновуваат Аеродроми, Улици со неговото име.
    Поздрав другар вуна, наскоро повторно ја продолжувам и така кратката блогерска кариера овојпат многу позрел и поначитан се читаме наскоро.

  14. Sataniel | Feb 4, 2009 | Reply

    1. Откако лавот е испенави за да докаже (врз база на КОИ докази само? Види кај мене за пар извори од современици и професионални историчари (http://sataniel.blog.com.mk/node/162717) за тоа со кого се се плескал Александар) дека Ацота не бил геј, на крај вика „Па добро, и да е така, што има да потенцираме.„ Види сега, кој има проблем со хомосексуалноста на Александар – ти што неаргументирано ја негираш, или јас?! Али способноста да си пуцаш у нога ти е ненадмашна – „За Александар треба да судиме по стандардите на неговото време.„ Кои биле стандардите на неговото време: Да се плеска со мажи или не? Да пали цели градови до темел (Перспелоис, Теба)?

    2. Морам да се сложам со Лавот дека митовите се суштествени за постоењето на моерните нации-држави. Но многу поважното прашање е употребливоста и веродостојноста на државотворниот мит.

    I – Употребливост
    Идеален пример за еден употреблив мит е американскиот за слободата на индивидуата, заштитата на правата на граѓанинот од државата, Америка – land of opportunity и тако даље. Тој мит е многу пкорисен затоа што има иднина, ги поттикнува луѓето да станат подобри, да направат повеќе со себе, да бидат горди со својата нација поради вистински идеали.
    На кои вредности ги учи митот за Александар модерните Македонци? Прво и основно, бидејќи заложници сме на небулозата за чиста нација, не учи на мржња према сите околни соседи, почнувајќи со Грците. Второ, митот за наследството на Античките Македонци како што ние го поимаме ги исклучува останатите етнички заедници кои живеат во Македонија. Потоа, бидејќи античките Македонци ниту биле славни филозофи, градители, уметници, туку биле славни освојувачи и воини, учи на смешно-трагична воинственост, гордост, експанзионизам (Голема Макеонија) итн.

    II – Веродостојност
    Се што стои на стаклени нозе, има краток век на траење. Браќата Хунзи, Пак-ти-стан(и), Каменот од Розета, преселбата на Словените која никогаш не се случила, континуитетот на националната свест од античко време, сето тоа се тешки престапи против објективната историска наука. Доколку градиме таков фушерајски пристап кон националните митови, нема сигурно да траат долго и само ќе си ги покажваме каканите гаќи пред цел свет да ни се смеат. Наместо тоа, Александар конкретно ко што кажа Вуната во постот е идеален за мулти-култи братимење. Мајка Илирка, татко Македонец, после 20 века мешање на се и сешто на овие простори, сигурно сите имаме нешто биолошко и културно наследено од неговата династија (историски сосема веродостојно тврдење). Секако, и моментот на постоење на Македонска државност за прв пат во историјата е многу важен. Значи мултиетничка РМ како државотворен мит може да го земе античкото македонско кралство, иако народот кој што живеел во него нема никаква директна етничка врска со народот кој што живее во РМ денес. Повторно историски многу коректно.

    Таквата интерпретација на античко-македонското наследство не само што е многу поверодостојна, туку е и многу поупотреблива во модерното време, бидејќи создава мостови на поврзување не само помеѓу Албанците, Македонците и Власите, туку и со сите Балклански народи околу нас. Значи точно е дека секој мит се базира на само парче историска вистина во него, но еден озбилен историчар никогаш не смее да си дозволи да се залага за митови како за вистина која треба да се брани во каков било академски контекст. (нешто што Лавот постојано го прави) Митовите се само орудие на политичарите и лепак за простата маса, но дури и тие треба претпазливо и совесно да ракуваат со нив. Во спротивно – наебавме сите.

  15. Sataniel | Feb 4, 2009 | Reply

    Заборавив да прашам.

    „Нормално, супер би било да се прифати и бисексуалноста на Александара и на база на тоа да се гради инклузивно општество со сите стандарди за ЛГБТ популацијата (пак идеи на Жарко). Но, ко што спомнав, оваа приказна бара уште покреативен пристап и спремност да се голтаат секакви нелогичности на сметка на “братството и единството” и е сама по себе утопија.„

    - Кои нелогичности?

  16. цеца | Feb 4, 2009 | Reply

    Кога ќе налетам на блог на кој коментира Лавот, па ко ќе видам цели реферати од него – палам патиките. Ретко залетуваше на блогови кои јас ги читам, кој го пушти овде? :(

  17. Александар | Feb 5, 2009 | Reply

    Навистина не ми е јасно за што толку се пењавиме. На балканот се е испомешано. Ние какао Македонци имаме и античко македонско наследство, и словенско, и држава еве сега и се. Не може да се исклучи ниеден дел од тоа. Според мене, владата греши кога потенцира само антика, но тоа не значи дека ние право да „си евоцираме спомени“ од таа антика немаме. Спорно е само едно. Зошто на некои им смета делењето на таа антика? зошто им смета на Грција и еве и на ЕУ? Јас само со тоа имам проблем, и би сакал за тоа да се дебатира. значи, право на себеименување и делење на наследството. Ако некој применува двојни стандарди, тоест труби за демос кратос а сака ексклузивитет на се што е антика, тогаш треба за тоа да се говори. На крај, ете во Грција религија е сега православие. Бидејќи се откажале од олимпискиот пантеон, дали Грците не се Грци? Ако ние користиме словенски јазик и писмо, и сме православни, не сме Македонци?

  18. Shepard | Feb 5, 2009 | Reply

    сатаниел, нелогичности од типот 3000 години континуитет и сл. (ти шо викаш, шо не може да се бранат академски)

  19. Lavot | Feb 5, 2009 | Reply

    Sataniel – си читнал не си дочитал. Прво Плутарх воопшто не е современик – живеел од 46 – 120 година по Христа, значи некои 4-5 века после Александар.
    Кај него единствено се среќаваат бисексуалните мотиви и тоа кажав, за да се потенцира грчкиот карактер. Куртиј Руф исто така е после новата ера.

    Ова колку да се има предвид кога така цврсто ќе се тврди нешто што науката се уште го нема потврдено.

    Понатаму околу митовите – ги спомна САД, таму американската историја е Библија, а изучувањето е во сите степени на образование. Култот кон знамето, симболите и нивните херои е прилично застапен – од обични каубојски и филмови со Брус Вилис, па се до порничи и плејбои….

    Околу веродостојноста, јас се водам од принципот, како го прават тоа водечките земји, така и ние. Ако Грција не гледа проблем да најде континуитет до Хомер, зошто ние би имале?
    И не е само балканов опфатен со тоа, како што се обидува некој да го стави тоа во балкански рамки.

    Цецо знам за један град да ми бричиш мадево.

  20. rox | Feb 5, 2009 | Reply

    Лавко, ти си таква една мешавина на crystal meth & labotribine и prozac , да напросто може комотно да ти ставиме лудачка кошула и така да врзан да скокаш наоколу како безглава кокошка.

    Основен проблем со човеков е што и да сакаш нешто да се објасниш,надоврзеш , не знаеш од каде да почнеш затоа што се е во тотален расул една неверојатна мешавина на разни отпади.

    Сатаниел, премногу си оптимистичен. Проблемот е што Лавко ќе го прочита првиот дел на твојата реченица , вториот нема да го сфати а паралелата која после ја правиш ниту ќе може да ја разбере ниту стварно знае да чита а што е најтрагично не може да процесира две значења во една реченица. Туку едно нешто и тогаш тоа го врти.
    Алудирам на тоа со митовите.. ај што никако нема да ја сфати таа компарација што ја наведе ти, ама ниту може да ја сфати суптилноста на истаста затоа што не меша баби и жаби туку планини и океани.
    Проблемот со митот во америка е тоа што тој е базиран на нешто реално , тоа што работите се менуваат и сега има два аспекти тоа е друго нешто. Така да американскиот нација мит е базиран на нивните граѓански слободи, слободата за изразуваање,модерна нација,демократија, победа за независност.. и сето тоа не датира повеќе од 2века..Додека мит би било кога америка би била во една поголема пропаст а главните јадачи на митска слама би биле типчиња спонозорирани од владата , како ККК и нивните дивински расни теории или побудалените евангелисти и нивното Господ ја сака само америка, ние сме де чоусен уанс…итн.

    Еден лавко едноставно не може да сфати дека сето ова што се случува оди само во наш зијан и без билокаква корист. Резурекции на александри,филипи исуси , едноставно се ефтина слама за гладниот очајниот човек рушење на тој наш ионака просечен углед и ништо друго.

  21. Lavot | Feb 5, 2009 | Reply

    Види ретардо, твоите дебилни навреди и извртувања на тезите можеш да ги продаваш само кај некои уште подебилни од тебе…. ако ги има воопшто такви на веков.

    Прво препрочитај уште 9743 пати што напишав, па има шанси коефициент 1:24 дека ќе сфатиш нешто.

    Значи краво една смотана, со твој речник да ти биде појасно, оти очигледна е твојата ретардираност, јас не тврдам дека ние мораме да урликаме само со античкиот филм и тоа да ни биде се` што треба да форсираме. Јас пропагирам заштита и почитување на целокупното минато на нашиот народ. И пропагирам да ти мавнам една чврга ко че те видам некогаш па можи че излезиш од тоа лудилото….

    Американската нација кога ја спомна, има толку кратка историја колку што има, и таа максимално си ја почитува. Пази лебати им исклесале џиновски статуи на четворицата претседатели на Рашмор. Зошто? Затоа што едноставно за нив тие се првите херои. Да имале од претходно, ќе ги изоставеле?
    Или ќе се потсмевале како вие што се потсмевате со најавените статуи.

    Ај да не одиме кај Американците, еве ти ги почитуваните ти Грци. Дали тие се впрегнати со Кју Клукс Клан филмови, па цел свет им се смее што градат статуи на Александар, што негови споменици и од Филип се низ цела Грција, што брендирале еден куп алкохолни и безалкохолни пијалоци со нивните имиња, што ќе градат сега џиновска статуа среде Ирак и тн. и тн.

    И како, смотана краво една, Грција во очите на секој просечен Американец е земја на симпатични гостопримливи човечиња, а не на лудаци како тебе од титовите леви сили?

    Таа истата Грција, која врши асимилации, не само нас, туку и на Турци, Албанци и се` што има околу?

    И ај стварно, напорно ми е со ретардирани да се расправам, ти посочив и претходно дека не сум стручен за такво нешто.

  22. цеца | Feb 5, 2009 | Reply

    “Цецо знам за један град да ми бричиш мадево.”

    Фала на понудата, жал ми е што друго да понудиш немаш капацитет, ама не си ти крив. „ретардиран, бричи ми маде, сељак, курво“ – уште со речникот од прво одделение бе историчару? ха ха Дај смисли некоја нова финта, смени лента, досаден си како пувеж!

  23. Горан А. | Feb 5, 2009 | Reply

    Умно главче, лигаво Лавче: примерите ти се креативни како на дете кое учи азбука за прв пат во животов и прави паралели: права жичка личи на дрво, коса жичка личи на сламка за пиење сок, зошто мамо да не можам јас со сламка да пишувам на дрво, туку морам во тетратка?!
    Да го даваш Рашмор за пример, наспрема Александар и антиката, треба или да си наполно неписмен, или идиот. На Рашмор, тестикуларен идиоту со мадињата напред, се исклесани Вашингтон, Џеферсон, Рузвелт и Линколн. ПОтсети се дека сите до еден биле претседатели на Соединетите Американски Држави, оние кои постоеле и тогаш, и ден-денес, со иситот устав, на иста непроменета територија и ист народ. Ај сега ти вака бистар, кажи како тоа под ист терк се вклопува твојот идиот Александар во однос на македонската држава и македонскиот народ? Кој курац има Македонија денес со Ацо и неговите племиња, на начин на кој американците имаат со Вашингтон? Оти батали тоа што збориш за период кој е пола жива претпоставка, туку збориш за историја на која право имаат еден куп држави, наспрема примерот кој го даде. КОј освен Американците има право и ги велича како свои овие на Рашмор? – тапчо глуп! Немаш основно чувство за логика, историја ќе расправаш. Бедотијо!
    Американците имаат кратка историја! И погоди што?! Си ја слават само својата! За разлика од ваквите селандри како тебе кои плукаат на својата, а се обидуваат да откопаат туѓа. Клесај го на камен Глигоров и Трајковски, ако си Македонец и имаш почит за Македонија, смрдле низаедно. Оти тие ти биле претседател, колку сакаш ти да плукаш на првиот (оти имаш почит за државата – мој курац) не Александар македонски.
    Неписмен! Тоа е твојата Македонија, бедо низаедна, која едвај во 90те стана држава, оти со векови вакви глупаци како тебе не можеле да се решат кои се и од каде се, и на секои 10 години си менувале мислење зависно од кој трубач ќе ги манипулира со неговите приказни за нивнава големина. Неписмена багра. Мрш сокриј те се и престанете да не’ брукате.

  24. nenad jovanovic | Feb 5, 2009 | Reply

    Пази како се понашаш кон Роски барабо барбарогена. Како бе не ти е срам само незнам.
    Што бе не ве запослат некаде бре “очигледно е дека имате проблем со идентитетот.“

    Елате бе, јас ќе ве земам, ќе ве дружам, се ќе напраам да не сте огорчени волку.
    А тоа што невредуваш Лаве, незначи дека нешто изнесе или образложи.
    Национализмот ваш, е ирационален, заврши времето на мета – физики, време е за прави момци, како мојата драга Рокси.

  25. Lavot | Feb 5, 2009 | Reply

    Ти да не имаш некој проблем момче?

  26. nenad jovanovic | Feb 5, 2009 | Reply

    имам проблем.
    барам паметен десничар што го читал Хегел.
    (вуна, одличен постот ти е. занемри ова што го дупчам Лафчево, нели гледаш дека е тапа?) ;)

  27. Lavot | Feb 5, 2009 | Reply

    Тапа е Лавот за шупаци како тебе да ги затнува.

  28. Lavot | Feb 5, 2009 | Reply

    Горан А. – Види сељак тарашмалски. Ако сакаш и тебе и на Цеца Ражнатовиќ ќе ви ги обландирам сите навреди, па ќе добиете еден цинцилаторски еуфегнативен куромишмукал да се отрезните од глупостите што ги трескате.

    Американците ги исклесале оти им биле претседатели, а не антички јунаци. Бреееееј која логика мајката. А бе идиот еден цинцилаторен, да имаше САД антички херои, немаше да ги почитува и да им гради статуи и споменици? Толку има САД толку прави. Дури и повеќе од тоа што го има, глуп! Велича изгубени војни, глорификува идиоти кои во споредба со тоа како се однесувале спрема Индијанците, Хитлер е мајка Тереза.

    Карло Велики среде Париз можеби е претседател? Фридрих Барбароса може им бил на Швабите демократски избран со заокружени гласачки ливчиња? Ричард Трети можи на Британците уставот им го пишуваше? Или тие имаат континуитет? Особено Франкот и овој од Швабија.

    Ај остај ги нив, кажи ти Кромањонец еден, по кој терк се вклопува твојот идиот Александар во однос на грчката држава па да го има секаде каде што го има, и на крајот на краиштата што кур бараат од Единбург да му градат споменик?

    И уште ова, јас не плукам по ниеден дел од мојата историја (како што велиш „твојот идиот Александар“), ниту се обидувам да украдам. Тоа што тебе ти извршиле операција на мозокот и си уверен во панславистичката комуњарска догма, мене ми е проблем само кога ќе урлаш овде како гореспоменатата ретарда, а не си прочитал ни книжулче за него, ниту па си го прочитал ставот на Македонците од пред век или два токму за него.

    И не јас да се сокријам, туку идете уште 15-тина сорозити да ве шамарам, оти врска немате ни од историја, ни од политички односи, ни од ништо… гротескни сте скроз да ми јадите цинцилаторов.

  29. Shepard | Feb 5, 2009 | Reply

    лавот не ебе жива сила :)

  30. цеца | Feb 5, 2009 | Reply

    Тешко е да ебеш коа никој не те ебе, бато :)

  31. Shepard | Feb 5, 2009 | Reply

    лавот вреѓа ама и вие ко вреѓате него. ај да не глумам шумар, ама обидете се без лични дисквалификации.

  32. Lavot | Feb 6, 2009 | Reply

    Лавот вреѓал? Ај види горе кој и како ја почна дискусијава и во што се претвори таа откако дојде ударното крило на Удба.
    Значи си дискутиравме ние поштено како сите поштени луѓе на овој бели свет, потоа дојде некоја џукела Џеки демек да ме заебава нешто за пастирот, а мене ме боли за него колку вас што ве боли за Ханс Рудолф Мерц и добро, доволно му беше него едно чику, кога се јави ретардата Рохи која штотуку изгледала две документарки на Дискавери за Александар и мисли дека е Птолемај Лагов.
    Па почна со нејзиниот дебилен арсенал навреди, ефективни ко мртва лисица во кокошарник и да развикува ко Макрадули во Еднооки – како тоа, па видов јас на документарката таму овој Хефајстион го залапа Александар, ете тоа потврдено е од неговиот современик Плутарх (а Плутарх и Александар се современици колку јас и Шекспир), па после тоа да се потенцира за добриот и напреден свет, кој пази молим те не гради статуи и не го почитува минатото, туку ги велича вредностите и тн. Сигурно ова е од некоја колумна од Стритфајтерот или некој друг подмачкан со паричките на Сорос и се на се изнатреска глупости колку што и фалат до просечниот коефициент на интелигенција.
    Како и да е, по ретардираната се јавија некои лица од Гранд шоу, во типично удбашки стил – демек што идилично ни беше на блогов, кој е овој сељаков сега тука нешто да се расправа, а веднаш по Цеца Ражнатовиќ некое мистериозно лице со навистина креативен потпис – Горан А. (демек генијална е идејата да оставаш коментари со потписи од типот Пепи Б. Дарко В. Мики Г. и тн.) па отворил Вујаклија и се обидел да направи некоја монтипајтоновска заебанција, ама и таа успешна ко желка во трка на сто метри со пречки… и повторно со истите малоумни удбашки финти и поенти за напредниот свет кој не краде историја и за нас кои „ја крадеме туѓата историја за идиотот Александар“ и на крајот со целиот ум ми вели дека јас не сум си ја ценел историјата.

  33. Развигор | Feb 6, 2009 | Reply

    Апел за придобивање на Ајрон Мејден да бидат за Македонија!

  34. Развигор | Feb 6, 2009 | Reply

    Корисен линк: The Lost Opportunity of Vasil Tupurkovski by David Edenden (Oct 3, 2006)

    “Vasil, when you broke with Kiro Gligorov and indicated that you would write a book about “Ancient Macedonia” I was speechless. I could not understand why you would waste your time with this subject which has been beaten to death by better writers and better historians, when you could have written, intelligently, about the collapse of the former Yugoslavia and gained a wide audience among the opinion leaders of the US/EU. Among the Western elites, there was a genuine desire to try to understand the collapse of Yugoslavia, which was the most advanced and liberal communist country in Europe.”

  35. Горан А. | Feb 6, 2009 | Reply

    поштените луѓе во белиот свет не дискутираат со почнување на секоја реченица со: ти не си читал,ретардиран, слушај јас да ти кажам курво, гледал две емисии на дискавери, цецо лапај ми го курот, овој не се потпишал со име (види го моето Лавот што е креативно) и така натаму и така натаму. затоа си сељак и сељак ќе останеш. Не зашто вреѓаш, туку зашто вреѓаш некреативно.
    Да им замеруваш на другите што „уништуваат„ една толку „образована“ дискусија од твоја страна, а притоа да не можеш да се додржиш да бидеш некреативен клон на истиве, не е ретардираност, имбецилност е.

  36. Lavot | Feb 7, 2009 | Reply

    „Маме му ебам кој прв почна!“
    Доволно креативно беше ова педерче?

  37. Crnoriz | Feb 11, 2009 | Reply

    прото-Ганди :) )
    она TURKISH над хунзите и фалангата како легнало, omen у пм.

1 Trackback(s)

  1. From Turulcsirip - Anastas Vangeli | Feb 4, 2009

RSS Feed for This PostPost a Comment