Во денешното издание на International Herald Tribune, Николас Вуд пишува за „случајот Ел-Масри“. Линк до статијата

Последниве денови забележувам колку во нашите медиуми се ствара антипатија кон Масри, институциите, странците, а всушност никој не е свесен колку е значаен овој проблем (не само за Македонија, туку за целата апокрифна приказна за „Гвантанамо Беј Експрес“ и начинот на негово делување, како и за многуте т.н. black sites).

Со овој случај на виделина излегува синдромот на неодговорност на македонските власти, што се провлекува сиве овие години. Сега, кога се загрозени „европските интереси“, веќе нема простор за калкулирање и популарно кажано „заташкување“.

Како што вели Жарко, бар нека отворат истрага, да не се брукаат.

Случај за кој говореа (во контекст на билатералните односи на САД и Германија) и Кондолиза Рајс и Ангела Меркел (со голиот газ) и кој уште не, секако дека ќе предизвика привлекување внимание и вртење на погледите кон Македонија. Мојот став кон таа „интеграциона политика“ и сл., одамна е познат (види во сајдбар), но во овој случај и те како може таа да биде ефектна.

Во вистинска Rechtsstaat не би било проблем ниту да се спроведе истрага, ниту да се реагира и малку посуптилно. Ваквите несмасни, смотани, глупи реакции на функционерите се доказ дека не само што не живееме во било каква правна држава, туку дека не постојат ни амбиции за такво нешто (со месеци се влече работата, а се што имаме се реакции „дај аман од тој Ел Масри).

Посебен впечаток исто така остава и забелешката во статијата на ИХТ, дека во овој случај само се префрла одговорноста (а со тоа и хипотетичката вина), од еден на друг функционер, оддел, што и да е. Така не оди! Ете, и во случајот Бачило, јасен како ден, ќе наебат само оние на дното на таа хиерархија, во земја во која судството е одговорно пред пратениците, а со тоа не е независно, и има доволен простор за тотално политизирање на целата правна сфера. Притоа, се` е во манирот на некое си предизборно херојство, се мачкаат очи со апсурдниот овчар и 700 тисуча кеш, додека далеку поголем криминал се случува секој ден. Практика за сите внатрешни афери (атентати, штедилници, приватизации, никој не презема одговорност, сите вртат поглед, само да се насамари некој, „жртвени јагниња“ пуно, жими пар директори – Михајловски, Гаврилов, шо знам, Пауновски, што ги гонеа и судеа).
Но, без дигресија. Ова со Ел Масри е убав пример за некоординираноста на системот и неговите институции. Исто како со Раштански Лозја, исто како со разни меѓународни афери (за внатрешните кажав погоре).

Исто така, симпатични се реакциите на јавноста и на медиумите за сите вакви згоди и незгоди. Кога се работи за некоја меѓународна фрка, владее стереотипот дека „не` мразат, ни вршат опструкции“, шо ти ја знам. А кога е нешто интерно, одма се вадат некои конспиративни теории, малициозности милион, не велам дека некогаш не излегува на видело некое условно кажано вистиното (се` е вистина и ништо не е вистина) сценарио, но опсесијата со одредена фарса прекинува тогаш кога ќе се актуелизира друга.

Во меѓувреме, САД градат воени бази во Бугарија. Тоа може нешто да значи, за Македонија. И особено за оние со бугарски пасоши

UPDATE: Погледнете ја статијава во Време, во која Џанго дава изјава. Заклучоци од неговите зборови се дека случај немало, авион немало, ЦИА не е вмешана.

“The CIA has, on several occasions, clearly been responsible for kidnapping and illegally detaining alleged terrorists on the territory of (EU) member states, as well as for extraordinary renditions”, изјавата на Фава во холандските вести за ЕУ || Џанго на Би Би Си (види фотос) || Шпигел за ЦИА во Европа

UPDATE 2: „Знаејќи го нашиот менталитет и табиет, јас тврдам дека на 31-ви во 16 часот сите цариници, како и сите други или се половината покрај малите екрани и ги гледаат предновогодишните емисии, или се подготвуваат за прослава на ноќта која следи, така што многу работи останаа нејасни“ – Премиерот за А1