Од синоќа, кај мене во сајдбарот (и кај .аНТИ), може да се види (и слободно да се земе) банерчето „отштрафете го (крстот на Водно)!“ Да не се повтарам многу-многу, веќе пишав еднаш…
Во постот Распнати под крстот, првин споредував визуелно. Тезите беа дека

• Скопје со крстот над него личи на гроб (баш ко франковата фашистичка гробница поточно)
• Уопште не држи споредбата со споменикот од Рио (и сосем друга е поентата)
• Крстот што свети многу личи на ККК-овиот крст што гори
• Жив кичерај, потсеќа на Лас Вегас малтене, ко оние црквине за венчање набрзинка, уште Елвис некој фали место поп да го осветуе

Но, најмал проблем е како крстот изгледа и што ја осеќам за него. Проблемот е што крстот не соодветствува на државното уредување и либерал-демократските тенденции на земјава затоа што:

• Македонија, имплицитно, со Уставот е дефинирана како секуларна држава, а во секуларната држава религијата и религиските обележја (у случајот крстовите) си остануваат во домот, а не на врв на планина.
• Со крстот се дава предност (да не речам „монопол“) на Христијанството и му се дава статус на своевидна државна, односно протежирана-од-државата религија. Без оглед на сета традиција, „Македонија-земја-Библиска“ и сл., мора да се прифати дека во земјава и во Скопје живеат голем број на не-христијани и дури можеби верници на кои им смета крстот. Така, на пример, јас и моите следбеници може сакаме место крст на врв на Водно да има еден полуеректиран фалус кој ќе ја симболизира плодноста еве.. и шо сеа?! Фалусот е наш верски симбол, сакаме да биде поставен на врв на Водно, место крстот и готово. Според законот, ако сите религии се еднакви, зошто тогаш не би биле еднакви и правата да се градат зданија..

И да се повторам:

Ако крстот беше изграден од страна на недржавно лице, кое претходно (легално) би се стекнало со земјиштето на кое е граден крстот, тогаш, сите полемики ќе беа прекинати. Вака, со улогата на државата во целиот процес (дали преку финансирање и поддршка или само неинтервенирање) се отвараат прашања и за секуларноста и за провокативноста на тоа грдно здание.

А за исплатливоста или не, во време кога се шпекулира за рестрикции на електрична енергија (чак и се спроведуваат), некако не ми е логично 66 метри висока грдосија да биде осветлена.. за.. за нешто, еве, за Божја наклоност во иднина.

А, со економски речник, да не отвараме тема за опортунитетниот трошок.
Поентата е дека попаметно е со железото од отштрафениот крст да се направи болница, или училиште, или можеби пруга. Со парите кои би отишле за доизградба и струја за осветлувањето, да им се помогне на стечајците на пример. Верувам дека тоа е многу похристијански отколку форсирањето на такво империјално здание.

Има и контра-иницијатива (линк)