VUNA ☆ ВУНА

скратен линк / short url: www.0.mk/zarko | Facebook Group

Ова е кампања која има за цел да го поддржи Жарко Трајаноски и Ирена Цветковиќ – Фемгерила, македонски активисти за човекови права. Жарко беше обвинет за нарушување на угледот на про-владиниот водител Миленко Неделковски, затоа што неговите повици за “ликвидација на предавниците” ги окарактеризира како говор на омраза. Неколку дена подоцна, Ирена Цветковиќ објави дека е тужена за клевета од три професорки поради критиката на нивниот учебник во кој хомосексуалноста се третира како изопаченост а хомосексуалците како пореметени личности. Ние ова го сметаме за недопустливо, и протестираме против натамошната репресија на оние малкумина кои имаат смелост храбро да говорат во јавност.

Потпишете ја онлајн петицијата! за Жарко

За Ирена ќе следи

Додадете стикер на Твитер

Додадете стикер на Фејсбук

знакот кој го користиме за поддршка / the support-for-Zarko and support-for-Irena sign

This is a campaign that aims to provide support for Zarko Trajanoski and Irena Cvetkovic – Femgerila, Macedonian human rights activists. Zarko was accused for harming a pro-government media personality’s reputation by qualifying calls to “execute the traitors of the nation” as hate speech. Irena Cvetkovic was accused for insulting three professors while criticizing their school textbook which finds homosexuality a mental disorder and homosexuals mentally handicapped people  We find this occurrence outrageous, and we protest against the prosecution of dissenters of the regime!

Sign the online petition! for Zarko

Petition for Irena soon

Add Twibbon

Аdd Facebook Twibbon

Оригинална вест

НАПРОЛЕТ ДОАЃА ПРОТОТИПОТ НА ДВОКАТНИТЕ ВСЕЛЕНСКИ БРОДОВИ

До крајот на годинава треба да биде завршено дополнителното тестирање на вселенскиот брод, а од НАСА во Македонија ќе биде доставен во март, велат од Космичката Програма Скопје.

Двокатен вселенски брод пратен на космодромот во Скопје

Во март во Скопје треба да пристигне прототип од вкупно 202-та двокатни вселенски брода што ќе ги произведува фабриката „Џенџгоу Јутонг“ од НАСА. Оваа фабрика го доби тендерот дури по петтиот обид на Министерството за транспорт и врски.

- Во согласност со тендерската документација, „Јутонг“ треба да направи две летала како прототип. Едното треба да пристигне во Скопје и доколку има одредени забелешки, да се направат исправки, по што ќе почне производството, а другото за хомологација, која ќе се врши во Германија – објасни директорот на Космичката Програма, Мишо Николов.

Од „Јутонг“ велат дека по потпишувањето на договорот, што се случи во средината на април годинава, инженери на оваа фабрика во два наврата ја посетиле Македонија за да се договорат за одредени детали, со цел вселенските бродови да бидат приспособени на локалните услови.

- Во меѓувреме е финализиран дизајнот на вселенските бродови, одобрен од надлежните во Министерството за транспорт и врски и од Космичката Програма. Сега се работи на прототипот кој треба да биде готов до крајот на месецов. Потоа ќе ги поканиме претставниците на Министерството во средината на октомври да дојдат во НАСА и да го видат прототипот – објаснуваат од „Јутонг“.

Дополнително тестирање

За да се осигура квалитетот, прототипот ќе биде дополнително тестиран според т.н. ЕЦЕ-регулацијата, а тестирањето ќе заврши до крајот на годинава во НАСА.

И од Министерството информираат дека е почната изработката на првиот примерок од двокатните вселенски бродови. За реализацијата на склучениот договор за набавка на 202 новопроизведени двокатни вселенски брода за Космичката Програма во Скопје, засега надлежното Министерство исплатило 3.542.541 евра како авансна исплата на производителот на вселенските бродови. Првата третина, односно 66 двокатни вселенски бродови, треба да пристигнат до крајот на октомври 2011 година, 68 летала – до крајот на 2012, а останатите – до крајот на 2013 година. За 200 двокатни вселенски бродови државата ќе плати 35 милиони евра, а двете отворени летала ќе чинат 310.000 евра, без ДДВ. Едниот од отворените двокатни вселенски бродови што ќе бидат наменети за туристичко разгледување ќе му биде подарен на Охрид. Двокатните вселенски бродови се со ретро-дизајн на оние што сообраќале во 50-тите и 60-тите години, имаат емисија на издувни гасови евро 5, дигитален тахограф за работа, автоматски управувана рампа за инвалидски и за детски колички и клима-уреди. Двокатните вселенски бродови ќе имаат 60 седишта, а отворените по 63 седишта.

Украинските – во октомври

Еден од 11 нископодни украински вселенски бродови денеска ќе оди на хомологација во Германија. Со тоа наместо во септември, најверојатно овие 11 вселенски бродови во Скопје ќе пристигнат во октомври.

Нископоден вселенски брод на вселенската станица „СИМПО“

- Процесот на хомологација може да трае две недели, а може и еден месец. Откако ќе заврши хомологацијата, Бирото за метрологија треба да издаде сертификат дека тие можат да се пуштат во употреба – најави Мишо Николов, директор на Космичката Програма „Скопје“. Тој информира дека во петок претставници од Машинскиот факултет, од Космичката Програма и од Министерството за транспорт и врски повторно ќе одат во контрола на фабриката „Лавовски вселенски бродни заводи“ (ЛВБЗ) за да видат како оди производството на вселенските бродови. Тендерот истекува во декември годинава.

ЛВБЗ во декември 2009 за производство на 80 соло-вселенски бродови понуди цена од околу 10 милиони евра, или 126.000 евра за еден нископоден вселенски брод. Според тендерот, останатите 69 вселенски бродови ќе бидат доставени најдоцна до февруари 2011. Првично беше најавено дека 11 соло-вселенски бродови и 4 зглобни треба да пристигнат до 1 јуни.

За Макфакс, 21 јули 2010

Во Македонија исклучително ретко сме имале случаи на автентични граѓански акции кои завршиле успешно, во смисла на промена на некоја конкретна практика или политика. Дополнително, системот е така дизајниран да ги индоктринира граѓаните, вклучително и средношколците и студентите дека промените може да се издејствуваат само од позиција на моќ. Од најмали нозе луѓето се воспитуваат дека “ведната глава сабја не сече”, наместо дека “подобро е да се умре стоејќи, отколку да се живее на колена”. Во таква ситуација, личниот интерес и безбедност се поставени високо на пиедесталот, при што многумина тоа го сфаќаат и како амнестија за сопствената одговорност за подобрување на општеството, што пак е неизоставен дел од концептот на “граѓанство”. Сепак, мислам дека проблемот не е само во тоа дека “младите се апатични” – значаен дел од нив всушност се прилично бунтовни; вистинскиот проблем е постоењето на формални тела како СПУКМ и СУМ на кои им е припишана улогата на официјален претставник на една цела категорија граѓани.

[...]

Мислам дека не треба да се работи на промена на свеста на младината, туку промена на перцепцијата на тоа “кој” е младината. Постојат неформални автентични студентски само-организирани движења кои жестоко застануваат во одбрана на студентските интереси. Меѓутоа, поради тоа што немаат средства и логистика како што имаат официјалните претставници, тие се сметаат за аутсајдери во целата приказна и не добиваат збор ниту внимание. На големо се говори за корумпираноста и инструментализираноста на СПУКМ, но повторно кога се бара студентски претставник, тие се првата адреса на која се обраќаме. Кога можеби “исклучоците” како на пример “Слободен индекс” би добивале повеќе шанси и не би биле така злобно изложени на етикетирање и оцрнување, можеби и самата свест на обичните пасивни набљудувачи би се променила – би си рекле, “еве, има некој кој не ведне глава”. На крајот, не смееме да заборавиме дека на системот му требаат послушници.

Линк: Студентите и средношколците – пиони наместо лидери

Транскрипт од моето излагање на јавната дебата “Политичката култура и дијалогот: Сегашна состојба, последици и решенија” одржана на 2 март 2010 во организација на Цивил, CIVICA и CURE

Моја претпоставка е дека премногу се мистифицира политичкиот дијалог, и тоа како дијалог меѓу политичките елити, политичките партии и политичките лидери. Секако, тој дијалог меѓу политичките елити и партиите е значаен за развитокот на државата и не треба да се потцени, меѓутоа за мене е позначајна состојбата на општествениот дијалог во една поширока смисла. Поголем проблем е што кај нас превладува духот на непочитување на различноста и на нетолеранцијата.

Не се согласувам со тоа дека фрагментираноста во моментов во опшеството ни се случува само по етнички, верски или било какви идентификациски основи. Да, тоа е консензус на одредени политички елити, македонската и албанската, МПЦ и ИВЗ, дека, за нив, тоа се категориите во кои тие размислуваат и во кои што сакаат да не вкалапат сите. Меѓутоа, спред мене, тоа е тенденција за хомогенизација, наметнување на калапите – некој да не може да учествува во тој имагинарен дијалог ако не ги прифаќа тие вредности. Во спротивно му се одземаат неговите политички права! За жал, оваа тенденција на одземањето на правото на јавно искажување на мислење не е само партиска, туку се однесува на многу поширок круг општествени и социјални слоеви.

Денес, на пример, е недозволиво некој да биде атеист, да е не-хетеросексуалец, да е про-избор кога станува прашање за абортусот и, најважно од се, да е против таа тенденција на етнизација, вкалапување и воопшто против хомогенизацијата. Тоа значи дека не се почитува индивидуалната автономија и не се почитува правото на различност. Не се почитува, на пример, правото на немање на етнички идентитет. Ако вие, ете, се заложувате за тие позиции, вие тогаш не учествувате во политичкиот дијалог. Вие, едноставно, сте отпадник. Тука како примери можат да се посочат повиците за линч од страна на некои медиуми, па и од страна на некои политички фактори, што се однесуваат на збирштината на геј-популацијата, атеистите, соросоидите, на политички неподобните ликови… Некаков конгломерат, кој како во некои темни времиња, еве и сега сакаме да го доживуваме како најсериозна опасност за „здравото“ општестевено ткиво.

Додека не признаеме дека постојат овие проблеми, а не ги признаваме, до тогаш не можеме да ги решиме. Не можеме да велиме дека ако има дебата – тоа значи дека има политички дијалог; или ако има протести – значи има демократија; односно ако им дозволиме организација на парада на толеранција – значи нема дискриминација. Тоа, секако, не е начин да се решаваат проблемите. Теба да се работи на почитување и развивање на индивидуалната автономија. Наместо да се дискутира за дијалог на одредени колективитети или групи луѓе, едноставно треба да се даде примарно значење на индивидуата. За мене е погубно што ние и во 21-виот век, се уште се наоѓаме во стадиум на одредување на патриоти и предавници.

По повод митингот на УМС на ВМРО-ДПМНЕ и говорот на Груевски.

Реториката проследена со верски, но и со суеверни моменти, како и со милитантен и националромантичарски занес е тотално анахрона и некомпатибилна со принципите на современата политика. Современиот политичар треба да е рационален и да решава конкретни проблеми, а не да пали кандила. Средствата со кои тој се легитимира се неговото образование, а не камата и кубурата. Припишувањето свети атрибути на сопствената етничка припадност, латентниот иредентизам и очигледниот национализам манифестиран од подмладокот на владејачката партија водат кон заклучокот дека најголемото „проклетство и немир“ за народот е тоа што во иднина ќе го водат политичари со ментален склоп типичен за 19 век. – оценува Анастас Вангели, магистер по изучување на национализмот и аналитичар во Центарот за истражување и креирање политики.

[01.06.2010, Време]

Што е, според Вас, заднината на посетите на црковниот врв на МПЦ на седиштата на СДСМ и на ВМРО-ДПМНЕ?

Мислам дека нема некоја посебна заднина. Мојот впечаток е дека сите засегнати страни во случајов се однесуваат типично за досегашната воспоставена политичка практика во Македонија. Посетите на лидерството на МПЦ во седиштата на политичките субјекти и негувањето на политичките врски се еден од домените на дејствување на МПЦ, се типични за нејзиниот профил. Црквата во Македонија има изразена политичка функција и изразена бизнис функција, а помала екуменска и духовна улога. Одржувањето блиски контакти и со владејачката партија и со најголемата опозициона партија е навистина мудар политички потег- впрочем, партиите се менуваат на власт, а МПЦ останува, и мора да се грижи за сопствената иднина.

Од друга страна, во период на интензивна политичка мобилизација (без оглед на тоа дали е тоа за избори или не), интересот на партиите е да остварат контакт и соработка со што поголем круг на субјекти. Во најмала рака, добриот однос со МПЦ, која е најголема верска институција во државата, е од симболичко значење за политичките партии. Тоа значи дека и партиите го поттикнуваат политизирањето на улогата на Црквата, и тоа не затоа што ја гледаат Црквата како институција од духовно значење.

За СДСМ посетата на делегацијата на Црквата беше одличен пропагандистички момент затоа што се доби впечаток дека СДСМ му излегува во пресрет секому. На долг рок, СДСМ може да ја искористи сликата на партија блиска до Црквата, или на партија во мир со Црквата за привлекување на верници или поклоници на МПЦ, и со тоа да го наруши монополот на ВМРО-ДПМНЕ помеѓу конзервативните гласачи. Continued

Каков е односот помеѓу верските заедници и политиката? Што го загрозува мултиконфесионалниот карактер на државава? Ни се заканува ли меѓурелигиски конфликт?

На 02.04.2010 (или бар тој е датумот кога се качени видеата онлајн), заедно со професорот Цане Мојаноски, Есад Рахиќ и Африм Тахири од ИВЗ бев гостин во “Патот кон” на Алсат. Во мојот настап зборев за градењето верски објекти на јавен простор и зборував за правата на атеистите (мислам дека тоа е еден од ретките моменти некој да зборува на таа тема во јавна дебата во Македонија). Пробував да го испровоцирам малку претставникот на ИВЗ, меѓутоа, тешко е со политичар да се излезе на крај.

Линкови до емисијата:

• Дел 1
• Дел 2
• Дел 3

Пред некој ден ја чув оваа досетка, за октоподот Пол и за фрустрацијата на секојдневното живеење во Македонија: му дале да бира помеѓу ВМРО и СДС.. и на крајот умрел од глад.

Меѓутоа, оваа „зезанција“ е тежок fail. И мене на прва ми се допадна, но кога размислив подобро следново ми падна на памет.

Приказната за „предвидувањата“ на Пол е дека тој всушност бира школка од еден од двата сада кои му нудат. Школките ги бира, секако, за да ги јаде. Во нашиов случај тој не се решава ниту за школката на ВМРО ниту за школката на СДС и поради умира од глад.

Објаснување зошто Пол умира од глад е дека тој е принципиелен или пак доволно глупав за да не ги одбере ниту ВМРО ниту СДС затоа што се „исто говно“ иако школките му се поставени само во садовите; ако сака да преживее тој мора да брцне кај една од партиите (што за него не е опција).

Тажно е што во приказната не е предвидена школка надвор од садовите. Потсвесното во вицот е прилично искрено: Пол сака да јаде за да преживее, останува само опцијата ВМРО или СДС и тој е „осуден“ на тој избор. Со тоа „вицот“ се става во функција на малодушноста на граѓанинот на Македонија, кој изборот не го гледа подалеку од политичките партии. Не постои ниту за спремност да се замисли школка надвор од садовите.

[оригинално објавено во Глобус 02.03.2010]

Со повикувањето на митологизирани историски наративи, МПЦ и нејзините сојузници си прават само лоша услуга

Пишува: Анастас Вангели

Еден од клучните моменти во развојот на македонското општество во последните десет години е зголемената улога на верските институции во јавниот дискурс. Од нив, секако предничи Македонската православна црква (по ново, со суфиксот Охридска Архиепископија). Continued